Geschiedenis

In de zestiger jaren wordt een begin gemaakt met de bebouwing van een groot stuk grond aan de noordzijde van de Oude Rijn. Dit woongebied, dat vooral door jonge gezinnen bewoond zou gaan worden, had vanouds de naam 'Hoornes' . Tijdens het bouwproces komen ook allerlei faciliteiten van de grond. Ook op kerkelijk gebied werden er plannen gemaakt. Op 25 mei 1966 werd de nieuwe wijkgemeente Hoornes geïnstalleerd. Om het vele werk dat bij de wijk in wording gedaan moet worden zo vlug mogelijk een aanvang te laten nemen, komen er twee bijstanden in het pastoraat. Te weten ds. D. Bouman en ds. W. Kool.

Nadat 4 predikanten voor het op hen uitgebrachte beroep hebben bedankt heerst er op 5 oktober 1967 blijdschap en dankbaarheid bij de broeders van de kerkenraad. In die vergadering kan de con­sulent een ogenblik stilstaan, bij het heugelijk feit dat ds. C. van den Bergh de toezegging van beroep heeft aangenomen. Vervolgens deelt de consulent de vergadering mee, dat ds. Van den Bergh voornemens is over te komen op 1 maart 1968. Het is de bedoeling, dat hij zal worden bevestigd door ds. W.L. Tukker. De officiële beroeps brief wordt half december bezorgd door een afvaardiging van de kerkenraad. Op 9 februari is de laatste kerkenraadsvergadering in de hulp­kerk aan de Langeveltstraat. In die vergadering wordt vermeld dat ds. Van den Bergh op 10 maart bevestigd zal worden als predikant van de wijkgemeente Hoornes. In de vergadering van 14 maart 1968 in de consistorie van de Pniëlkerk wordt met vreugde door ds. Boer de voorzittersha­mer overgedragen aan ds. Van den Bergh.

Predikanten

Periode   Van Intrede Naar Afscheid
1967 – 1973 Ds. C. van den Bergh Oud-Beijerland 10-3-1967 Rotterdam-Zuid 2-12-1973
1977 – 1981 Ds. W. Arkeraats Zegveld 15-1-1977 Hardinxveld-Giessendam 10-5-1981
1981 – 1987 Ds. C. van Sliedregt Wapenveld 20-12-1981 Scherpenzeel 18-1-1987
1987 – 19931987volk Ds. J. R. Volk Veenendaal 13-12-1987 Lekkerkerk 10-1-1993
1995 – heden1995geene Ds. J. Geene Zetten en Andelst 9-7-1995    

Heden

Hoe anders is de huidige situatie van de wijkgemeente dan ten tijde van haar stichting. De betrekkelijke korte periode van haar bestaan was vol van veranderingen. De overvolle kerk­diensten in het begin van de zeventiger jaren zijn grotendeels voorbij. Natuurlijk is dat ook gekomen door de bouw van het Maranatha-centrum, maar vooral door het afnemend kerkbe­zoek. Kon in de jaren 80 nog gekomen worden tot uitbreiding van het aantal predikantsplaatsen, in deze tijd zijn we dank­baar voor consolidatie. Toch zou, gezien de steeds grotere werkdruk, uitbreiding wenselijk zijn. Het pastoraat in crisis­situaties (ernstige psychische en psychosociale zorgen, moei­lijke gezinsomstandigheden, vragen m.b.t. het levenseinde) neemt vanwege de verkilling in de samenleving en een terugtredende overheid nog steeds toe. Niet door schaalver­groting, maar wel door intensivering van de problemen. Dankbaar zijn we dat in Katwijk aan Zee de mensen de weg naar de pastor nog kennen. Ook door hen die ogenschijnlijk de kerk geheel de rug hebben toegekeerd. Juist de lijdende mens mag met het Evangelie van genade en barmhartigheid tegemoet getreden worden. Het voorbeeld van de 'Goede Herder' leert de gemeente van vandaag met bewogenheid in de wereld te staan. Juist in de crisis-situatie komt de vraag naar 'de enige troost in leven en in sterven' aan bod. Een roeping die de gemeente van de 2l-ste eeuw niet naast zich neer mag leggen. Het was de groeikracht van de kerk in de eerste eeuwen, toen zij tot voor koningen en overheden geroepen werd verantwoording af te leggen van de hoop die in haar is. Ook als zij daarvoor 'goed en bloed' moest prijs­geven. Gemeente onder het Kruis. Maar dat Kruis was dan ook de hoop van de gemeente van Christus en mag het ook zijn voor de gemeente vandaag.

In de ruim 40 jaar van haar bestaan was de wijk meer dan 10 jaar vacant. De Katwijkse situatie brengt met zich mee dat een wijkpredikant meer dan elders een bindende factor is. De predikbeurten worden immers in alle kerkgebouwen gelijkelijk vervuld. Wijkavonden, lidmaten­kringen, bijbeluur zijn de plaatsen waar de wijkgemeente samenkomt. Nochtans mag met dankbaarheid worden teruggezien op de jaren die achter ons liggen. Niet omdat mensen zich zo geweldig hebben ingezet, maar omdat de Heere Zijn kerk ook in de Hoornes in stand heeft gehouden. Temidden van de torenflats staat een kerkgebouw. Daar mag zondag aan zondag het Evangelie van Jezus Christus worden gepredikt. In de huizen wonen nog mensen die weet hebben van de genade die daar is in Christus Jezus, onze Heere. Ouderlingen en diake­nen gaan langs de deuren met het allerbeste wat er in de wereld te verkrijgen is. En zij mogen het gratis en voor niets aanbieden. Zien we op de kracht van ambstdragers, van gelovigen, dan is er voor de kerk geen verwachting. Maar zien we op de macht en kracht van de Koning van de Kerk, dan is er hoop en verwachting.