Mijmeringen bij Open Monumentendag 2015.......


Ik had nog nooit zo over ‘Open Monumentendagen’ nagedacht. Wat heeft men nu bij mij, de Oude Begraafplaats aan de Zuidstraat te zoeken? Nu herinnerde ik het me wel weer. Andere jaren had ik ook al wel eens op de lijst van de Open Monumentendagen gestaan. Toen was er best belangstelling geweest, maar ik was dat alweer lang vergeten.

Er torenden drie vlaggen boven me uit: de Nederlandse-, de Open Monumenten- en de Engelse vlag. Veel van mijn bezoekers werden, merkte ik wel, getrickerd door die Engelse vlag. Misschien was dat ook wel een beetje de bedoeling. Een uitdaging om er achter te komen waarom die Engelse vlag bij mij hing. Ik kende, het verhaal over die Engelse slagschepen, die getorpedeerd waren voor de kust van Scheveningen in het begin van de Eerste Wereldoorlog maar al te goed. Ik herinner me nog de drukte, toen die Engelse marinemensen onder grote belangstelling bij mij begraven werden. Wat was het angstvallig stil, toen hun lichamen weer opgegraven werden om naar Noordwijk te worden overgebracht. Vreemd alsof men zich daarover schaamde. Goed idee, die herdenkingssteen, die onlangs geplaatst is. Deze geschiedenis werd geaccentueerd met die Engelse vlag

Ik kreeg die 12e september zo’n 500 bezoekers. Mensen die meer van en over mij wilden weten. Ik hoorde ze dan aan elkaar vragen: ‘Waarom…?’, en ‘Waar ligt …?’, of ‘Weet je….?’. Zo waarden er die dag heel wat vragen bij me rond. Maar het waren niet allemaal mensen met vragen. Sommigen wisten precies waarom ze kwamen. Mijn vaste bezoekers voor het bezoeken van het graf van een geliefde. Tenslotte ben ik vanaf 1791 een plaats van begraven.

Nu snap ik de haast met het afmaken van alle werkzaamheden bij mij. Een plaats waar anders alles in alle rust gebeurt. Ze wilden natuurlijk alles bij me klaar hebben voor die Open Monumentendag. Hè, jammer. Dat is net niet gelukt. De afdekstenen op mijn keermuren waren nog niet geplaatst. Een beetje buiten de schuld van iedereen om. Deze stenen moesten apart gebakken worden en zijn tijdens het fabricageproces gebarsten. Blijft als enige excuus over: ‘Had je dat maar eerder in gang moeten zetten…’.  Ja, dat had gekund. Maar nu wel voor u een goede reden om me nog eens te bezoeken. Niet alleen om die afdekstenen. De veranderingen bij mij gaan door. De beplanting, die gaat uitgroeien  en het herstel en/of vernieuwen van grafmonumenten en rollagen gaat steeds door.

Overigens los van die werkzaamheden valt er altijd wel wat bij mij te ontdekken. Gaande langs mijn monumenten zie je steeds weer zaken, die de nieuwsgierigheid prikkelen. Al was het maar de vraag: van wies dat er ien? Soms geeft internet daarop antwoorden. Lukt dat niet kan ook het Kerkelijk Bureau, waar de administratie van mij als begraafplaats zich bevindt, uitkomst brengen. De afdeling genealogie van het Katwijks Museum kan soms mijn geheimen voor u ontrafelen. En 'last but not least', het archief van de Gemeente Katwijk kan soms de antwoorden op uw vragen geven.

<!--[if !mso]> v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} <![endif]-->

Ik heb me laten vertellen, dat Leon Bok die dag een lezing heeft verzorgd. Leon is een oude bekende van me. Hij heeft, vanuit zijn deskundigheid,   onlangs de inventarisatie van mijn grafmonumenten verzorgd.Tijdens zijn lezing lichtte hij een tipje van de sluier op over begraven door de eeuwen heen in Nederland en in Katwijk in het bijzonder. Arie Doeser van de ‘Perzik van Onsterfelijkheid’, gaf informatie over het herstel van grafkelder van Kneppelhout. Hij zette een en ander in een literair perspectief. Verder bleek hij te beschikken over bouwtekeningen van de grafkelder van de familie Kneppelhout. Ja, dat vind ik heel interessant en hoop, dat die tekeningen deel gaan uitmaken van het kerkelijk archief, dat op mij betrekking heeft.

Zo’n 75 mensen woonden de lezingen bij. Het was een boeiende middag. Eigenlijke een boeiende dag, waarbij het bezoek aan een van mijn grotere grafkelders, die van de families Kuys en Bronkhuyze, heel bijzonder was. Die 12e september werden vele vragen op en rond mij beantwoord. Vragen over leven en dood niet. Die liggen ook meer op het terrein van mijn buurman en zijn collega’s: de Nieuwe Kerk.  

<!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if gte mso 9]> Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if gte mso 10]> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman", "serif";} <![endif]-->