Lusse nie!

Nieuwsbericht
Datum:
Groep:

Een boterham met kaas. Dat was het toen papa klaar was met beleggen. Eerst een boterham gepakt, boter erop gesmeerd, kaas gesneden en de plakjes erop gelegd en toen dat hele zaakje netjes in stukjes gesneden. Daar ga je als vader zijnde toch wel even tevreden van achterover zitten. Vakwerk! Precies volgens wens. Want dochter – lief had dit zelf uitgezocht. Een vinger die gebiedend wees: botellan! Toen: bote! En tenslotte: lappe kaas! Zo gewenst, zo gedaan. En toen: lusse nie! Hoe bedoel je….dat lust ik niet? En papa kijkt naar het bord. De boterham is er, de boter zit er nog op…..maar de kaas is verdwenen. Lusse nie! Mevrouw lust haar boterham zogenaamd niet. De kaas is prima, maar dat brood….Nee, zegt papa dan: niet alleen de kaas opeten, óók de boterham.

Zijn wij niet soms net zulke kleine kinderen als het om het geloof gaat? Lusse nie! Met andere woorden: dat blief ik niet! Ik wil best al dat lekkers, maar niet die taaie kost. Geef mij gerust de beloftes van God, maar wat de Heere van mij verwacht, blief ik dat? Geef mij veel God – is – liefde verhalen, maar Gods geboden, Gods wil ‘lust’ ik die? Ik blief wel een christen genoemd te worden, maar als christen léven, ‘smaakt’ mij dat?

Heb jij ook die neiging net tot je te nemen wat je uitkomt in jouw geloof? Van de rest van de Bijbel zeggen we dan: lusse nie.

Zou het dáárom zijn, dat zoveel mensen geestelijk honger lijden? En dat wij als christenen zo weinig hebben uit te delen aan geestelijk voedsel? Want God de Vader zegt: niet alleen ‘de kaas’, óók ‘de boterham’. Niet alleen wat jij lekker of fijn vindt, maar ook de rest!